Kosmisch leven en extinctionisme

AI Machinevertaling uit het Engels (AI).

Welke aanwijzingen zijn er voor kosmisch leven?

Als de aarde leven kan hebben, is de kans al groter dan nul. Samen met de enorme omvang van het heelal is het bestaan van kosmisch leven daarmee bijna zeker. Maar dat is niet alles: zelfs met onze huidige, nog primitieve technologie hebben we meer aanwijzingen dat er op andere planeten leven is.

Aanwijzing nummer 1

Organische moleculen zoals nucleobasen (de bouwstenen van DNA), aminozuren (de bouwstenen van eiwitten) en zelfs vetzuren zijn op planetoïden gevonden. Dit zijn precies de moleculen waaruit leven bestaat. Organische moleculen komen overal veel voor.

De planetoïden Ryugu en Bennu en de meteoriet van Murchison zijn allemaal uitgebreid onderzocht. Alle nucleobasen, veel eiwitvormende aminozuren en carbonzuren (vetzuren) zijn gevonden.

Bron pnas.org, astrobiology.com, researchgate.net

Als kosmisch leven mogelijk is, waarom heeft het ons dan nog niet bereikt? (Fermiparadox)

De betere vraag is: als er kosmisch leven bestaat, vooral verder ontwikkelde beschavingen, waarom hebben die dan geen kosmische uitsterving veroorzaakt? (Omdat een ontwikkelde beschaving met veel empathie en logica alleen tot de extinctionistische conclusie kan komen; dat is determinisme.)

Twee mogelijkheden:

1. Er is een grens aan de breedst en grondigst mogelijke uitsterving, en wij vallen niet binnen die grens.
2. Wij zijn de eerste intelligente beschaving, of een van de eerste die tegelijk ontstaan (first-born-hypothese).

Verschillende punten en aanwijzingen ondersteunen de first-born-hypothese:

1. Naarmate het heelal ouder wordt, neemt de metalliciteit toe (het aandeel atomen met hogere atoomnummers), samen met populatie I-sterren zoals de zon. Die bevorderen aardachtige planeten met stabiliserende mechanismen zoals platentektoniek, die radioactieve mineralen nodig heeft om te werken. Platentektoniek en een stabiele planeet zijn essentieel voor het ontstaan van complex leven.
2. De derde spiraalarmen van sterrenstelsels, die veel later zijn ontstaan, zijn zeer goede bewoonbare zones, omdat er minder botsingen tussen sterren zijn dan in de eerste en tweede. Onze zon ligt ook in de derde spiraalarm van de Melkweg.
3. Volgens een NASA-studie moet ongeveer 92% van de aardachtige planeten nog ontstaan.

Bron sciencedaily.com

De menselijke beschaving is misschien een van de eerste en zeldzame gebeurtenissen die op dit moment in het heelal hebben plaatsgevonden. Dat betekent dat het misschien aan ons is om een oplossing te vinden voor universeel lijden. Het is aan ons om te zoeken naar een doeltreffende oplossing voor het lijden dat nog gaat komen.

Niet alleen dat: de studie hierboven laat ook zien hoe belangrijk het is, en hoe moreel verplicht we zijn, om onderzoek te doen naar de breedst en grondigst mogelijke uitsterving. Want het meeste lijden in het heelal moet nog komen. Er zullen planeten zijn waar in de toekomst voelend leven ontstaat, en daar ontstaat misschien niet eens intelligent leven dat zichzelf kan helpen. Daarom is het onze morele plicht om te zoeken naar de breedst en grondigst mogelijke uitsterving.

Is kosmische uitsterving mogelijk?

We leven in een tijd waarin wetenschap en technologie net zijn begonnen en exponentieel groeien. Maar we hebben in de wetenschap nog niet alle antwoorden. Extinctionisme is een praktische beweging die mensen geen valse hoop en geen beloftes van utopie geeft. Maar we weten wat we moeten doen. Het doel is duidelijk: we moeten onderzoeken en bepalen wat de breedst en grondigst mogelijke uitsterving is. Want dat is alles wat we kunnen doen, en zoals gezegd is het de enige mogelijke doeltreffende oplossing.

Vacuümverval is bijvoorbeeld een mogelijke methode voor uitsterving voorbij de aarde. In deze enquête zegt 18,8% van de wetenschappers dat een kunstmatig opgewekt vacuümverval in de toekomst mogelijk zou kunnen zijn.

Enquête arxiv.org

En als blijkt dat vacuümverval mogelijk is? Moeten we het dan veroorzaken?

NEE! Als er, ook maar in theorie of als wetenschappelijke speculatie, een bredere en grondigere uitstervingsmethode is dan vacuümverval, moeten we daarnaar blijven zoeken. Ons doel blijft de breedst en grondigst mogelijke uitsterving.

En als vacuümverval de breedste en grondigste uitsterving is?

Als wetenschappelijk onderzoek bevestigt dat vacuümverval de breedste en grondigste uitsterving is, dan proberen we het, ja, te veroorzaken.

En als bewezen wordt dat vacuümverval niet kan worden opgewekt?

Ook dan blijft het antwoord: we gaan voor de breedst en grondigst mogelijke uitsterving. De zoektocht naar de breedste en grondigste uitsterving blijft ons vaste doel. Geen wetenschappelijke onmogelijkheid kan daaraan iets veranderen, omdat we wetenschappelijke onmogelijkheid accepteren. Als er niets anders is, kunnen we een vreedzame uitsterving voor levende wezens op aarde ontwikkelen.

Maar vergeet die 18,8%: zelfs als er maar 0,00001% kans is op een bredere en grondigere uitsterving, hebben we de morele plicht om ernaar te zoeken. Want zelfs nu, in de 21e eeuw, hebben we veel aanwijzingen dat lijden wijdverbreid is en dat het meeste lijden nog moet komen. Daarom zijn we moreel verplicht ons eigen lijden te riskeren op zoek naar een doeltreffendere en blijvende oplossing voor lijden.

Opmerkingen

Extinctionisten zullen en mogen nooit praten over zelfbedachte sciencefictionoplossingen. Activisten die niet in de wetenschap werken, hoeven niet over wetenschap te praten. Zoals hierboven gezegd: het doel van de breedst en grondigst mogelijke uitsterving staat vast, en dat is genoeg voor activisme.

Enkele verkeerde beweringen en vragen:

1. Uitsterving of kosmische uitsterving op een bepaald niveau is onmogelijk - een wetenschappelijk arrogante bewering, zolang het niet wetenschappelijk is onderzocht.
2. Uitsterving of kosmische uitsterving op een bepaald niveau is mogelijk - ook een wetenschappelijk arrogante bewering, zolang het niet wetenschappelijk is onderzocht.
3. Wanneer is het mogelijk? En als het niet kan? En als we het nooit vinden? - Gewoon angst.