Manifest

AI Machinevertaling uit het Engels (AI).

Het kernprobleem: de realiteit van lijden erkennen

De wereld heeft een ernstig probleem dat de meeste mensen niet volledig willen erkennen. Dat probleem is extreem lijden. Tot de slachtoffers behoren kinderen die lijden onder verkrachting en botkanker, dieren die door sadisten worden gemarteld of door roofdieren worden verscheurd, en gezinnen die schreeuwen in oorlogsgebieden. Deze slachtoffers verdragen discriminatie, natuurrampen, misdaad, ziektes en psychische stoornissen. Niemand verdient dit lijden.

Het grootste probleem is dat de samenleving het grote geheel negeert. Slachtoffers van het bestaan lijden en sterven niet alleen; ze planten zich voort, waardoor de volgende generatie opnieuw moet lijden en sterven. Er zijn talloze ongeboren kinderen die ontvoering of mensenhandel kunnen meemaken. Er zijn talloze dieren die alleen geboren gaan worden om in kooien te worden opgesloten en gedood voor een snelle maaltijd. Talloze toekomstige slachtoffers krijgen te maken met ziektes zoals alzheimer en kanker, met ongelukken of met zwaar psychisch trauma.

Deze cyclus van lijden moet worden beëindigd, en de eerste stap is het probleem erkennen. Door de geschiedenis heen zijn de ethiek en filosofie van de wereld gebouwd op discriminatie. Mensen gebruiken excuses zoals het volgen van religieuze boeken, of ze geven alleen om bepaalde groepen zoals witte mensen, hetero's of alleen mensen. Velen besluiten dat lijden er niet toe doet, tenzij dat hun goed uitkomt. Dat zijn zeer onethische opvattingen, vermomd als moraal.

Echte ethiek moet volledig uitgaan van het perspectief van het slachtoffer. Alleen de slachtoffers doen ertoe, want zij voelen het lijden. Helaas straft de samenleving het verbranden van een religieus boek, dat niets voelt, op dit moment strenger dan het schaden van een levend wezen. Het abstracte idee "natuur" wordt feller beschermd dan de echte wilde dieren die erin lijden. We leven in een systeem waarin onderdrukkers hun eigen gevoelens gebruiken om te bepalen wat ertoe doet, en de slachtoffers negeren.

We wijzen alle discriminatie af en erkennen dat al het lijden slecht is en het enige echt slechte in de wereld. Elke ethiek die zich niet op lijden richt, is gewoon immoraliteit uit gemakzucht. Bovendien zit lijden direct ingebouwd in het bestaan. Een leeuw moet bijvoorbeeld een zebra doden, anders verhongert de leeuw. Noch de zebra die wegrent, noch de leeuwin die haar welpen probeert te voeden, is de schurk. Het is het biologische ontwerp zelf dat lijden garandeert. Rampen, ziektes, oorlogen en predatie gaan door tot het einde der tijden. Zolang er bewuste wezens bestaan, zal er lijden bestaan.

Als het bestaan het probleem is, is niet-bestaan de enige logische oplossing. Minder intelligente wezens vrezen niet-bestaan omdat ze de logica niet zien. Als niet-bestaan echt slecht was, zouden mensen rouwen om elke ongeboren broer of zus die ze nooit hebben gehad, en zou anticonceptie als diep kwaadaardig gelden. Mensen huilen niet om een ongeboren kind, maar wel als een geboren kind iets wordt aangedaan.

Niet-bestaan is gewoon de toestand van voor je geboorte. Het is als een diepe, droomloze slaap waarin je geen zorgen voelt, geen eenzaamheid, geen leegte in een zwarte leegte en geen lijden. Het is volledige vrede en veiligheid tegen alle kwaad. Het is precies dezelfde toestand als na de dood. Pure logica toepassen betekent dat we de strikte plicht hebben om de cyclus te stoppen. We moeten voorkomen dat toekomstige slachtoffers geboren worden, om hen te redden van miljarden jaren aan mogelijke verschrikkingen. We moeten werken aan een vreedzame uitsterving van alle bewuste wezens. Dat is het doel van dit manifest.

In deze beweging wordt lijden gedefinieerd als elke lichamelijk of emotioneel nare ervaring, zoals angst of een psychische stoornis, die een bewust wezen wil vermijden. We richten ons op het extreme, onvermijdelijke lijden. We onderscheiden "lijden" van "pijn". Pijn is een lichamelijk gevoel, maar lijden is pijn waaraan je actief wilt ontsnappen. Dat betekent dat zelfs iemand die geniet van de sportschool of van extreme activiteiten niet "lijdt", omdat diegene het niet wil vermijden. Door deze duidelijke definitie is het een objectief feit dat lijden altijd slecht is.

De tegenstander benoemen

Het systeem dat lijden oplegt: Pro-Suffering, ook wel Pro-Life. Elke beweging voor rechtvaardigheid moet duidelijk benoemen waartegen ze vecht. Onze duidelijke tegenstander is de echte onderdrukker van elk levend wezen. Pro-lifers zijn de mensen die accepteren dat kinderen van wilde dieren worden mishandeld of verscheurd, alleen zodat zij zelf van hun leven kunnen blijven genieten. Ze vechten tegen het niet-discriminerende extinctionisme om hun schadelijke privileges en hun irrationele moraal uit gemakzucht te behouden. (Disclaimer: verwar dit niet met mensgerichte, discriminerende termen; de pro-extinction-beweging voor sociale rechtvaardigheid steunt menselijke voortplanting juist, om echt vooruit te komen naar de intelligente uitkomst van totale vrede, door iedereen realistisch in veiligheid te brengen.)

Ze hebben ongelijk, want niemand heeft het recht om het leven, en dus ook al het lijden, te dwingen door te gaan. Ze hebben niet het recht om ongeboren wezens in een wereld te laten dwingen waar ze gemarteld kunnen worden. Dat wil zeggen: een witte onderdrukker heeft niet het recht te eisen dat er slaven geboren worden, en zelfs een slaaf kan geen andere slaven tot bestaan dwingen. Iemand dwingen te bestaan en te lijden is altijd fout. Toch is dit precies wat pro-lifers willen laten voortduren.

Iemand is deel van het Pro-Life-probleem als die persoon:

• niet geeft om het lijden van anderen of actief wil dat anderen lijden.
• religie of een andere irrationaliteit volgt in plaats van rationele logica en bewijs.
• welke vorm van discriminatie dan ook toepast, zoals racisme, seksisme, validisme, menselijk antinatalisme of speciësisme.
• zijn of haar ethiek baseert op persoonlijk plezier in plaats van op bewijs, logica en het verminderen van schade.

Terwijl de samenleving sommige vormen van discriminatie erkent, zoals racisme en seksisme, negeert ze speciësisme (discriminatie van dieren of niet-mensen) grotendeels. Wie lijden oplegt, wuift dierenleed weg, alleen omdat deze discriminerende mensen zich niet zo hebben ontwikkeld dat ze dieren als deel van de groep slachtoffers zien. Bovendien discrimineert de samenleving slachtoffers op basis van de oorzaak van hun lijden. Pro-Life-discrimineerders praten een verhongerende leeuw of een dodelijk ongeluk goed als "gewoon de natuur", opnieuw alleen omdat zij die leven opleggen zich niet zo hebben ontwikkeld dat ze begrijpen hoe dringend ingrijpen nodig is om lijden op te lossen.

Maar het slachtoffer maakt het niet uit of het een ledemaat op natuurlijke wijze verloor of dat iemand het eraf hakte. Het dier maakt het niet uit of het verhongert in het wild of in een kooi van mensen. Een baby lijdt niet minder onder een natuurlijke ziekte dan onder een misdaad. Het lijden is even verschrikkelijk, en logisch gezien moeten we voorkomen dat welke vorm ervan ook doorgaat.

Het is belangrijk te begrijpen dat pro-lifers ook slachtoffers van biologie zijn. Een sadist of verkrachter gedraagt zich zo door een psychische stoornis of omdat de spiegelneuronen die voor empathie nodig zijn lichamelijk ontbreken. Zoals we een leeuw biologisch gezien niet kunnen verwijten dat hij jaagt, kunnen we mensen biologisch gezien hun hersenchemie niet verwijten. Toch blijven ze defecte machines zonder de empathie en logica die nodig zijn om extinctionisme te begrijpen. Omdat ze de macht hebben om onze vooruitgang te blokkeren, zijn ze onze vijanden in deze strijd. Ze zijn gewoon biologische obstakels op de weg naar vrede.

De missie

Een nuchtere, wetenschappelijke aanpak: anders dan andere bewegingen, die valselijk een perfecte utopie beloven, doen wij geen valse of naïeve beloftes. Onze missie is heel duidelijk: de vrede van niet-bestaan geven aan zoveel mogelijk wezens. We volgen drie strikte regels om ervoor te zorgen dat de beweging inclusief en niet-discriminerend is:

Regel 1: Veroorzaak uitsterving zo breed mogelijk.

Regel 2: Veroorzaak uitsterving zo grondig mogelijk.

Regel 3: Veroorzaak uitsterving zo snel mogelijk.

Regel 4: Veroorzaak uitsterving zo vreedzaam mogelijk.

Regels 1 en 2 hebben altijd voorrang op regel 3, en regel 3 heeft voorrang op regel 4, omdat het op lange termijn tot veel erger lijden leidt als we niet breed en grondig genoeg zijn. We moeten doen wat nodig is om het beste einde te bereiken.

We beweren niet dat we al alle antwoorden hebben. Wetenschappelijk onderzoek is de enige weg die precies zal laten zien hoe we dit doel bereiken.

Natuurkunde: We hebben geavanceerde theoretische en experimentele natuurkunde nodig om het lot van het heelal te begrijpen en een manier te vinden om bewust leven blijvend te beëindigen, misschien door vacuümverval, vreemde materie of exotische energie.

Kunstmatige intelligentie (AI): Superintelligente AI wordt zeker een kernonderdeel van de beweging. Ze stuurt ons onderzoek en zet de zoektocht naar de beste methoden van uitsterving voort.

Astrobiologie: We moeten de oorsprong van leven begrijpen en hoe vaak leven in het heelal bewust wordt.

Ons activisme bestaat om deze wetenschap vooruit te helpen. Extreem lijden uitroeien is de enige echt zinvolle daad die mensen kunnen doen in een verder zinloos heelal. Kindermisbruik en dierenmarteling stoppen is oneindig veel belangrijker dan kunst maken of Mars verkennen.

Kernprincipes en feiten

Om te slagen moet de beweging deze rationele feiten strikt volgen:

Materialisme: Alleen de fysieke werkelijkheid bestaat. De geest is gewoon biologische hardware; er is geen magie, geest of bovennatuurlijke kracht.

Atheïsme: Geen intelligente, goede schepper zou een wereld vol zulk extreem lijden ontwerpen. Religie is volledig verzonnen.

Neurobiologisch determinisme: Menselijk gedrag, persoonlijkheid en keuzes worden volledig bepaald door de fysieke structuur van de hersenen. Vrije wil bestaat niet, wat betekent dat het Pro-Life-standpunt een biologisch defect is.

Consequentialisme: Het doel heiligt de middelen. Zoals mensen een bloedige oorlog moesten voeren om slavernij te beëindigen, moeten wij kiezen voor het grotere goed om eindeloos toekomstig lijden te voorkomen.

Wetenschap: We vertrouwen alleen op absolute, op bewijs gebaseerde wetenschap en wijzen alle pseudowetenschap af.

Op lijden gerichte ethiek: We geven er alleen om het slechte te voorkomen en terug te brengen tot een aanvaardbare hoeveelheid, zonder discriminatie. We hechten geen waarde aan objecten die niets voelen of aan verzonnen begrippen zoals religie, geld, naties of "natuur". Zonder deze principes zullen irrationele mensen binnenstromen en de beweging misleiden. Naast deze feiten steunen we elke politieke campagne of strategie die ons een stap dichter bij ons doel brengt.

Actieplan: hoe we het doel bereiken

We moeten doen wat nodig is om resultaten te boeken en de beste uitsterving te bereiken. We hebben één einddoel:

1) Brede en grondige uitsterving: Dit bereiken we door onderzoek naar AI-techniek, astrobiologie en natuurkunde te steunen. Dat doen we via activisme: rationele mensen informeren en werven, die dan de wetenschappers, AI-ingenieurs en miljonairs werven die nodig zijn om het project te financieren.

In de toekomst moeten we misschien de politiek in, grote boycots organiseren om overheidsbeleid te veranderen, of zelfs oorlog voeren tegen pro-lifers. We moeten de meest compromisloze beweging voor sociale rechtvaardigheid in de geschiedenis zijn. Zoals abolitionisten wisten dat ze wetten moesten veranderen en oorlogen moesten voeren om het lijden van slaven te stoppen, vechten wij om het lijden te stoppen van elk wezen dat dit kapotte heelal tot bestaan zal dwingen. Compromisloos zijn betekent klaar zijn om te doen wat nodig is om lijden uit te roeien. We kunnen niet precies voorspellen welke tactieken over honderden of duizenden jaren nodig zijn, maar nul lijden is de enige aanvaardbare uitkomst.

Als menselijke rationaliteit en intelligentie blijven groeien, is de conclusie van het extinctionisme volkomen onvermijdelijk. Laten we vechten om een blijvend einde te maken aan lijden. Geen kind verdient misbruik, geen dier verdient slavernij en geen gezin verdient een ramp. Geen roofdier verdient het om te verhongeren, en geen prooi verdient het om verscheurd te worden.

Wij zijn rationele mensen, de enigen die het probleem van lijden kunnen begrijpen en oplossen. Omdat wij de enigen zijn die als verzorgers van alle voelende wezens kunnen optreden, hebben we de strikte morele plicht om dat te doen. Laten we ons dus verenigen en vechten voor hen: de slachtoffers van het bestaan.

Laten we lijden afschaffen. Lang leve de vrede!